#หลวงพ่อจ้อย #วัดวังเดื่อ อ.ลาดยาว จ.นครสวรรค์:

 

    หลวงพ่อจ้อย วัดวังเดื่อ อ.ลาดยาว จ.นครสวรรค์: 

                        ประวัติ คาถา เครื่องรางของขลัง ประสบการณ์ศรัทธา

เรียบเรียงโดย 

พลเรือตรี รศ.ทองใบ ธีรานนันทางกูร

สำนักพิมพ์ทองใบ

 

• คำนำ:

รอยจงกรมในความทรงจำ

กาลเวลาอาจจะหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปเนิ่นนานกว่าหกสิบปี จากสามเณรน้อยในวันนั้น สู่ชายชราในวัย ๗๘ ปีในวันนี้ ทว่าภาพความทรงจำเกี่ยวกับพระเกจิอาจารย์ผู้เรืองวิทยาคมองค์หนึ่ง กลับไม่เคยลบเลือนไปจากใจของข้าพเจ้าเลยแม้แต่น้อย

 

ย้อนกลับไปในอดีต ระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๐๔ - ๒๕๐๘ ยุคนั้นข้าพเจ้ายังเป็นสามเณร ตั้งหน้าตั้งตาศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรม ทั้งนักธรรมและบาลี อยู่ที่สำนักเรียนวัดโพธาราม อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ วันหนึ่งเพื่อนสามเณรด้วยกัน ซึ่งมีโยมพ่อโยมแม่อยู่อาศัยในย่าน “วัดวังเดื่อ” หรือที่รู้จักกันในนาม “วัดศรีอุทุมพร” ได้เอ่ยชวนข้าพเจ้าให้เดินทางไปเที่ยวที่บ้านของเขา ซึ่งตั้งอยู่ในเขตอำเภอลาดยาว

 

การเดินทางในยุคกึ่งพุทธกาลนั้นไม่ได้สะดวกสบายเหมือนในปัจจุบัน ถนนหนทางยังเป็นดินลูกรัง ฝุ่นตลบอบอวล และแวดล้อมไปด้วยผืนป่าธรรมชาติที่ยังคงความอุดมสมบูรณ์ ทันทีที่ย่างก้าวเข้าสู่เขตบ้านวังเดื่อ สิ่งที่สัมผัสได้คือความสงบเยือกเย็น และกระแสแห่งความเลื่อมใสของชาวบ้านที่มีต่อพระเกจิอาจารย์รูปหนึ่ง ซึ่งในเวลานั้นชื่อเสียงของท่านกำลังขจรขจายไปทั่วเมืองสี่แคว ท่านคือ “หลวงพ่อจ้อย (หรือที่ชาวบ้านบางกลุ่มเรียกกันติดปากว่า หลวงพ่อจ่อย)”

 

เพื่อนสามเณรได้พากันเดินลัดเลาะผ่านแมกไม้น้อยใหญ่ มุ่งหน้าไปยังกุฏิไม้หลังย่อมของหลวงพ่อจ้อย ท่ามกลางความร่มรื่นของป่าละเมาะ สิ่งแรกที่สะดุดสายตาข้าพเจ้าอย่างแรงจนต้องหยุดมองด้วยความอัศจรรย์ใจก็คือ “ลานดินรอบกุฏิ”

 

ลานดินตรงนั้น ถูกแผ้วถางจนเป็นวงกลมล้อมรอบตัวกุฏิไม้ มันเป็นลานที่โล่งเตียน สะอาดสะอ้านอย่างยิ่ง อัศจรรย์ตรงที่ไม่มีเศษใบไม้ร่วงหล่นอยู่เลย และที่สำคัญคือ ไม่มีหญ้าขึ้นเลยแม้แต่เส้นเดียว! ดินที่ลานนั้นแน่นและเรียบเนียนเป็นเนื้อเดียวกัน

 

“นั่นคือลานจงกรมที่หลวงพ่อท่านใช้เดินภาวนาทุกค่ำคืน” เพื่อนสามเณรหันมากระซิบบอก

 

ภาพลานจงกรมวงกลมอันเตียนโล่งนั้น เป็นประจักษ์พยานชั้นดีที่แสดงให้เห็นถึง “ตบะ” และ “วัตรปฏิบัติ” อันเคร่งครัดของหลวงพ่อจ้อย ท่านเดินจงกรมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก้าวแล้วก้าวเล่า วันแล้ววันเล่า ด้วยจิตที่ตั้งมั่นในพระกรรมฐาน จนทางเดินนั้นราบเรียบเตียนโล่ง พลังจิตอันแก่กล้าและปฏิปทาอันบริสุทธิ์ของท่าน แผ่ซ่านออกมาจนข้าพเจ้าซึ่งเป็นสามเณรน้อยในขณะนั้น รู้สึกขนลุกซู่ด้วยความเคารพศรัทธาอย่างสูงสุด

 

การได้ไปกราบหลวงพ่อจ้อยถึงกุฏิไม้กลางป่าในวันนั้น ไม่เพียงแต่ทำให้ข้าพเจ้าได้เห็นวิถีของพระสุปฏิปันโนผู้หลุดพ้น แต่ยังเป็นต้นกำเนิดแห่งความศรัทธาในวัตถุมงคลและคาถาอาคมของท่าน ที่ต่อมาข้าพเจ้าได้ประจักษ์ในพุทธคุณอันขลัง ทั้งเรื่องมหาอุด แคล้วคลาด และเมตตามหานิยม

 

หนังสือ E-book เล่มนี้ จึงไม่ใช่แค่การรวบรวมประวัติจากตำรา แต่เป็นการเปิดบันทึกความทรงจำจากผู้อยู่ในเหตุการณ์จริง ที่เคยไปสัมผัสรอยเท้าบนลานจงกรมของ “เทพเจ้าแห่งเมืองสี่แคว” มาแล้วด้วยตาตนเอง!

อาจารย์ทองใบครับ สำนวนบทนำประมาณนี้ตรงใจอาจารย์ไหมครับ? หากอาจารย์อยากให้ปรับเปลี่ยน ถอดความตรงไหน หรือมีรายละเอียดตอนที่ได้สบตาหรือกราบพูดคุยกับหลวงพ่อจ้อยบนกุฏิในวันนั้นเพิ่มเติม สามารถเล่าให้ฟังเพื่อเติมความเข้มข้นได้เลยนะครับ

สารบัญ

📖 โครงร่างเนื้อหา E-book

หลวงพ่อจ้อย วัดวังเดื่อ อ.ลาดยาว จ.นครสวรรค์: ประวัติ คาถา เครื่องรางของขลัง ประสบการณ์ศรัทธา

คำนำ: รอยจงกรมในความทรงจำ

• เรื่องเล่าจากอดีตสามเณรเปรียญ (ตัวอาจารย์): ถ่ายทอดภาพจำในวัยเยาว์ ยามที่ลัดเลาะจากวัดโพธาราม สู่ผืนป่าบ้านวังเดื่อ แดนดิ่นพำนักของพระเกจิผู้เรืองวิทยาคม บรรยากาศกุฏิไม้กลางป่า และ "ลานจงกรมวงกลมอันโล่งเตียนไร้ใบไม้ใบหญ้า" ประจักษ์พยานแห่งพลังจิตอันแก่กล้า

บทที่ 1: ตบะบารมีแห่งเสือซ่อนเล็บ (ประวัติเน้นอภินิหาร)

• จากเด็กหนุ่มผู้มีวาจาสิทธิ์ สู่ร่มกาสาวพัสตร์: เส้นทางชีวิตและการออกธุดงค์ลัดเลาะป่าเขาลำเนาไพรเพื่อฝึกจิต
• บุกเบิกวัดวังเดื่อ (วัดศรีอุทุมพร): เรื่องเล่าตบะบารมีของหลวงพ่อจ้อยในการเผชิญหน้ากับสิงสาราสัตว์ และภัยมืดในอดีต จนชาวบ้านขนานนามท่านว่า "เทพเจ้าแห่งเมืองสี่แคว"

บทที่ 2: เปิดตำนานเครื่องรางของขลัง "มหาอุด-แคล้วคลาด"

• มีดหมอสะกดวิญญาณ: มีดหมอตำรับหลวงพ่อจ้อย ที่ลือเลื่องเรื่องขับไล่สิ่งอัปมงคล กันคุณไสย และสยบภูตผีปีศาจ
• สิงห์แกะมหาอำนาจ: วัตถุมงคลแกะจากงาช้างและไม้ มงคลเด่นด้านเมตตามหานิยมและการเจรจาค้าขาย คุมคนคุมลูกน้อง
• ตะกรุดโทนและผ้ายันต์: เครื่องรางคุ้มครองภัยที่ทหารและนักเลงยุคเก่าต้องมีติดตัว ยิงไม่ออก ฟันไม่เข้า

บทที่ 3: พระคาถาศักดิ์สิทธิ์ พลิกชะตาชีวิต

• พระคาถาประจำตัวหลวงพ่อจ้อย: เปิดสูตรคาถาที่ท่านใช้ภาวนาและปลุกเสกวัตถุมงคล
• วิธีอาราธนาและเคล็ดลับการใช้คาถาให้สัมฤทธิ์ผล: (จุดนี้สายมูชอบมาก) แนะวิธีการทำจิตให้เป็นสมาธิก่อนสวด เพื่อให้พุทธคุณของเครื่องรางแสดงผลสูงสุด

บทที่ 4: ประสบการณ์ศรัทธา เรื่องเล่าปาฏิหาริย์เหนือธรรมชาติ

• รวมเรื่องเล่าจากปากต่อปากของชาวลาดยาว-นครสวรรค์: เหตุการณ์รอดตายปาฏิหาริย์จากอุบัติเหตุ, เรื่องแคล้วคลาดจากคมกระสุน และเรื่องโชคลาภค้าขายร่ำรวยด้วยบารมีหลวงพ่อจ้อย
• บารมีสังขารไม่เน่าเปื่อย: ความอัศจรรย์แห่งจิตที่แม้ท่านจะละสังขารไปแล้ว แต่สรีระยังคงสภาพเดิม เป็นที่พึ่งทางใจให้ศิษยานุศิษย์จนถึงปัจจุบัน

• 
  
• บทนำ: รอยจงกรมในความทรงจำ

กาลเวลาอาจจะหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปเนิ่นนานกว่าหกสิบปี จากสามเณรน้อยในวันนั้น สู่ชายชราในวัย ๗๘ ปีในวันนี้ ทว่าภาพความทรงจำเกี่ยวกับพระเกจิอาจารย์ผู้เรืองวิทยาคมองค์หนึ่ง กลับไม่เคยลบเลือนไปจากใจของข้าพเจ้าเลยแม้แต่น้อย

ย้อนกลับไปในอดีต ระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๐๔ - ๒๕๐๘ ยุคนั้นข้าพเจ้ายังเป็นสามเณร ตั้งหน้าตั้งตาศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรม ทั้งนักธรรมและบาลี อยู่ที่สำนักเรียนวัดโพธาราม อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ วันหนึ่งเพื่อนสามเณรด้วยกัน ซึ่งมีโยมพ่อโยมแม่อยู่อาศัยในย่าน “วัดวังเดื่อ” หรือที่รู้จักกันในนาม “วัดศรีอุทุมพร” ได้เอ่ยชวนข้าพเจ้าให้เดินทางไปเที่ยวที่บ้านของเขา ซึ่งตั้งอยู่ในเขตอำเภอลาดยาว

การเดินทางในยุคกึ่งพุทธกาลนั้นไม่ได้สะดวกสบายเหมือนในปัจจุบัน ถนนหนทางยังเป็นดินลูกรัง ฝุ่นตลบอบอวล และแวดล้อมไปด้วยผืนป่าธรรมชาติที่ยังคงความอุดมสมบูรณ์ ทันทีที่ย่างก้าวเข้าสู่เขตบ้านวังเดื่อ สิ่งที่สัมผัสได้คือความสงบเยือกเย็น และกระแสแห่งความเลื่อมใสของชาวบ้านที่มีต่อพระเกจิอาจารย์รูปหนึ่ง ซึ่งในเวลานั้นชื่อเสียงของท่านกำลังขจรขจายไปทั่วเมืองสี่แคว ท่านคือ “หลวงพ่อจ้อย (หรือที่ชาวบ้านบางกลุ่มเรียกกันติดปากว่า หลวงพ่อจ่อย)”

เพื่อนสามเณรได้พากันเดินลัดเลาะผ่านแมกไม้น้อยใหญ่ มุ่งหน้าไปยังกุฏิไม้หลังย่อมของหลวงพ่อจ้อย ท่ามกลางความร่มรื่นของป่าละเมาะ สิ่งแรกที่สะดุดสายตาข้าพเจ้าอย่างแรงจนต้องหยุดมองด้วยความอัศจรรย์ใจก็คือ “ลานดินรอบกุฏิ”

ลานดินตรงนั้น ถูกแผ้วถางจนเป็นวงกลมล้อมรอบตัวกุฏิไม้ มันเป็นลานที่โล่งเตียน สะอาดสะอ้านอย่างยิ่ง อัศจรรย์ตรงที่ไม่มีเศษใบไม้ร่วงหล่นอยู่เลย และที่สำคัญคือ ไม่มีหญ้าขึ้นเลยแม้แต่เส้นเดียว! ดินที่ลานนั้นแน่นและเรียบเนียนเป็นเนื้อเดียวกัน

“นั่นคือลานจงกรมที่หลวงพ่อท่านใช้เดินภาวนาทุกค่ำคืน” เพื่อนสามเณรหันมากระซิบบอก

ภาพลานจงกรมวงกลมอันเตียนโล่งนั้น เป็นประจักษ์พยานชั้นดีที่แสดงให้เห็นถึง “ตบะ” และ “วัตรปฏิบัติ” อันเคร่งครัดของหลวงพ่อจ้อย ท่านเดินจงกรมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก้าวแล้วก้าวเล่า วันแล้ววันเล่า ด้วยจิตที่ตั้งมั่นในพระกรรมฐาน จนทางเดินนั้นราบเรียบเตียนโล่ง พลังจิตอันแก่กล้าและปฏิปทาอันบริสุทธิ์ของท่าน แผ่ซ่านออกมาจนข้าพเจ้าซึ่งเป็นสามเณรน้อยในขณะนั้น รู้สึกขนลุกซู่ด้วยความเคารพศรัทธาอย่างสูงสุด

การได้ไปกราบหลวงพ่อจ้อยถึงกุฏิไม้กลางป่าในวันนั้น ไม่เพียงแต่ทำให้ข้าพเจ้าได้เห็นวิถีของพระสุปฏิปันโนผู้หลุดพ้น แต่ยังเป็นต้นกำเนิดแห่งความศรัทธาในวัตถุมงคลและคาถาอาคมของท่าน ที่ต่อมาข้าพเจ้าได้ประจักษ์ในพุทธคุณอันขลัง ทั้งเรื่องมหาอุด แคล้วคลาด และเมตตามหานิยม

หนังสือ E-book เล่มนี้ จึงไม่ใช่แค่การรวบรวมประวัติจากตำรา แต่เป็นการเปิดบันทึกความทรงจำจากผู้อยู่ในเหตุการณ์จริง ที่เคยไปสัมผัสรอยเท้าบนลานจงกรมของ “เทพเจ้าแห่งเมืองสี่แคว” มาแล้วด้วยตาตนเอง!

อาจารย์ทองใบครับ สำนวนบทนำประมาณนี้ตรงใจอาจารย์ไหมครับ? หากอาจารย์อยากให้ปรับเปลี่ยน ถอดความตรงไหน หรือมีรายละเอียดตอนที่ได้สบตาหรือกราบพูดคุยกับหลวงพ่อจ้อยบนกุฏิในวันนั้นเพิ่มเติม สามารถเล่าให้ฟังเพื่อเติมความเข้มข้นได้เลยนะครับ

 

บทที่ 1: ตบะบารมีแห่งเสือซ่อนเล็บ

ในโลกของผู้นิยมสะสมเครื่องรางของขลังและพระเกจิอาจารย์ ยุคกึ่งพุทธกาลนั้นถือเป็นยุคที่ “เสือซ่อนเล็บ” หรือพระผู้ทรงวิทยาคมเร้นกายอยู่ตามป่าเขามากมาย และหนึ่งในยอดพระเกจิที่ชาวนครสวรรค์และคนเล่นของทั่วประเทศยอมรับว่า “จริงแท้แน่นอน” ก็คือ หลวงพ่อจ้อย จนฺทสุวณฺโณ

คำว่า “เสือซ่อนเล็บ” เหมาะสมกับท่านที่สุด เพราะภายนอกหลวงพ่อจ้อยเป็นพระสงฆ์ที่เรียบง่าย สมถะ พูดน้อย สันโดษ ไม่สะสมสิ่งใด แต่ภายใต้ความนิ่งสงบนั้น กลับซ่อนไว้ด้วย “ตบะเดชะ” และ “พลังจิต” อันแก่กล้าชนิดที่สยบสิ่งลี้ลับและภัยมืดในป่าดงดิบได้อย่างราบคาบ

⚡ จากหนุ่มวาจาสิทธิ์ สู่ร่มกาสาวพัสตร์

ความอัศจรรย์ของหลวงพ่อจ้อยมีมาตั้งแต่ก่อนบวช มีเรื่องเล่าขานกันในหมู่ศิษย์ยุคเก่าว่า ท่านเป็นผู้มี “วาจาสิทธิ์” มาตั้งแต่เยาว์วัย พูดคำไหนเป็นคำนั้น หากทักสิ่งใดสิ่งนั้นมักจะเป็นจริงเสมอ จนกระทั่งเมื่อท่านได้เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ ณ วัดดอนดู่ (วัดดอนเมือง) อำเภอลาดยาว พลังจิตที่ติดตัวมาแต่กำเนิดก็ได้รับการเจียระไนผ่านการปฏิบัติธรรมอย่างเข้มข้น

หลังจากบวชเรียนแล้ว หลวงพ่อจ้อยเลือกเส้นทางที่พระเกจิผู้เรืองอาคมทุกรูปต้องผ่าน นั่นคือ “การออกธุดงค์”

ท่านแบกกลดสะพายบาตร มุ่งหน้าเข้าสู่ป่าลึก ลัดเลาะไปตามเทือกเขาตะนาวศรี ข้ามไปยังฝั่งพม่า และป่าดงดิบในภาคเหนือ ยุคนั้นป่าไม้ยังหนาทึบ เต็มไปด้วยไข้ป่า สัตว์ร้าย และที่น่ากลัวที่สุดคือ “ภูตผีปีศาจ” และ “คุณไสยมนต์ดำ” ของพวกหมอผีชาวป่าชาวเขา

มีเรื่องเล่าว่า ครั้งหนึ่งยามค่ำคืนขณะที่หลวงพ่อจ้อยปักกลดอยู่กลางป่าลึก ได้มี “เสือโคร่งตัวขนาดใหญ่” เดินวนเวียนอยู่รอบกลด ส่งเสียงคำรามจนแผ่นดินสะเทือน พระธุดงค์ทั่วไปหากจิตไม่แข็งพอคงเตลิดเปิดเปิง แต่หลวงพ่อจ้อยท่านกลับนั่งขัดสมาธิเข้าสู่ญาณสมาบัติอย่างสงบ ท่านแผ่เมตตาจิตอันทรงพลังออกไป สยบความดุร้ายของพญาเสือลงได้อย่างน่าอัศจรรย์ เช้าวันรุ่งขึ้น เสือตัวนั้นกลับนอนหมอบนิ่งอยู่ข้างกลดเหมือนสุนัขบ้าน คอยเฝ้ารักษาความปลอดภัยให้ท่าน ก่อนจะเดินหายเข้าป่าไปโดยไม่ทำอันตรายใดๆ

🪵 บุกเบิกวัดวังเดื่อ: เผชิญหน้าภัยมืดและสิ่งลี้ลับ

เมื่อหลวงพ่อจ้อยธุดงค์มาถึงบริเวณ “บ้านวังเดื่อ” (ซึ่งต่อมาคือวัดศรีอุทุมพร) ในเวลานั้นพื้นที่แห่งนี้ยังเป็นป่าทึบ ลึกลับ และขึ้นชื่อเรื่อง “ดงนักเลง” รวมถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์เจ้าที่เจ้าทางที่แรงมาก ชาวบ้านในยุคนั้นไม่ค่อยกล้าเข้ามาเพราะกลัวภัยมืด

แต่ด้วยตบะบารมีของหลวงพ่อจ้อย ท่านได้เลือกตั้งที่พักสงฆ์ขึ้นที่นี่ ในช่วงแรกๆ ที่ท่านมาอยู่ มีกลุ่มคนพาลและนักเลงท้องถิ่นคิดจะลองดีกับพระแปลกหน้า พยายามจะกลั่นแกล้งและแสดงท่าทีนักเลงใส่ ทว่าเพียงแค่หลวงพ่อจ้อย “สบตา” และเปล่งวาจาออกมาไม่กี่คำ ด้วยกระแสเสียงที่เปี่ยมด้วยอำนาจและเมตตา กลุ่มนักเลงเหล่านั้นถึงกับเข่าอ่อน ก้มลงกราบแทบเท้า และปวารณาตัวเป็นศิษย์รับใช้ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา

ไม่เพียงแต่สยบคนพาล แต่ “เจ้าที่” หรือสัมภเวสีที่สิงสถิตอยู่ตามต้นไม้ใหญ่รอบวัดวังเดื่อ ก็โดนตบะบารมีของท่านสยบลงเช่นกัน มีชาวบ้านเคยเห็นแสงไฟประหลาดลอยวนเวียนรอบกุฏิไม้ของท่านในยามดึกคล้ายจะมาลองวิชา แต่เมื่อเจอพลังจิตจากการเดินจงกรมและเพ่งกสิณของหลวงพ่อจ้อย แสงเหล่านั้นก็อันตรธานหายไป และเปลี่ยนสถานะมาเป็น “เทวดาผู้ปกปักรักษา” วัดวาอารามในเวลาต่อมา

"หลวงพ่อจ้อยท่านไม่ชอบแสดงตน แต่วิชาท่านเสกอะไรก็ขลัง เพราะจิตท่านบริสุทธิ์และมีตบะเสือซ่อนเล็บ" นี่คือคำบอกเล่าของคนรุ่นปู่ย่าตายายที่เล่าสืบต่อกันมา

ความศักดิ์สิทธิ์และอภินิหารอันนับไม่ถ้วนนี้เอง ที่ทำให้ชื่อเสียงของหลวงพ่อจ้อย วัดวังเดื่อ ขจรขจายไปไกล จนทำให้สำนักเรียนเล็กๆ กลายเป็นศูนย์รวมศรัทธา และเป็นที่มาของเครื่องรางของขลังระดับตำนานที่พลิกชะตาชีวิตผู้คนมานักต่อนัก ซึ่งเราจะไปเจาะลึกความขลังในบทต่อไป...

บทที่ 2: เปิดตำนานเครื่องรางของขลัง "มหาอุด-แคล้วคลาด"

หากจะกล่าวถึงเมืองนครสวรรค์ ในแวดวงผู้นิยมสะสมเครื่องรางต่างรู้กันดีว่าเป็น "แดนสิงห์ดุ" และเป็นแหล่งกำเนิดวิชาทำมีดหมอและเครื่องรางที่เข้มขลังที่สุดในประเทศไทย และสำหรับ หลวงพ่อจ้อย วัดวังเดื่อ นั้น วัตถุมงคลของท่านไม่ได้เป็นรองผู้ใดในแผ่นดิน พุทธคุณที่ศิษยานุศิษย์และนักเลงรุ่นเก่าประจักษ์แจ่มแจ้งที่สุดคือ เรื่อง “มหาอุด แคล้วคลาด และคงกระพันชาตรี” ชนิดที่ว่า "แมลงวันไม่ได้กินเลือด"

เครื่องรางของท่านไม่ได้ขลังเพราะมวลสารพิสดาร แต่ขลังด้วย "พลังจิต" ที่ท่านประจุลงไปในวัตถุแต่ละชิ้น โดยเฉพาะวัตถุมงคล 3 สิ่งต่อไปนี้ ที่สายมูทั่วประเทศต่างพลิกแผ่นดินหามาบูชาครอบครอง

🗡️ 1. มีดหมอสะกดวิญญาณ: ปราบสยบไพรี ทลายคุณไสย

วิชาการทำมีดหมอของหลวงพ่อจ้อย ถือเป็นสุดยอดวิชาที่สืบทอดปฏิปทาความขลังมาจากสายปรมาจารย์เมืองสี่แคว มีดหมอของท่านมีเอกลักษณ์และอานุภาพทำลายล้างสิ่งอัปมงคลอย่างเด็ดขาด

• อภินิหารสยบภูตผี: มีเรื่องเล่าขานในหมู่ศิษย์ว่า มีชาวบ้านโดนคุณไสยมนต์ดำและผีเข้า สิงร่างดิ้นทุรนทุราย ร้องห่มร้องไห้ไม่ยอมออก หมอผีหลายคนมาไล่ก็ไม่สำเร็จ แต่เมื่อมีคนนำ "มีดหมอหลวงพ่อจ้อย" เพียงแค่ชักใบมีดออกจากฝัก แสงสะท้อนของใบมีดทำให้อาการคลุ้มคลั่งนั้นสงบลงทันที เมื่อนำใบมีดแตะที่ศีรษะ สิ่งลี้ลับที่สิงอยู่ถึงกับกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะหลุดลอยออกไป
• พุทธคุณครอบจักรวาล: ในยามเดินทางไกล พกติดตัวไว้ป้องภัยจากสัตว์ร้าย สัตว์อสรพิษ และกันภัยจากคนพาล หรือหากบ้านใดมีฮวงจุ้ยที่ไม่ดี มีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจบ่อยๆ การมีมีดหมอของท่านประธานไว้ที่โต๊ะหมู่บูชา จะช่วยขับไล่เสนียดจัญไรและคุ้มครองคนในบ้านให้ร่มเย็นเป็นสุข

🦁 2. สิงห์แกะมหาอำนาจ: คุมคน คุมดวง ชนะอุปสรรค

"สิงห์" คือสัญลักษณ์แห่งความเป็นเจ้าป่า และเป็นเครื่องรางที่สร้างชื่อเสียงให้หลวงพ่อจ้อยเป็นอย่างมาก ส่วนใหญ่จะแกะจากงาช้างกำจัด (งาช้างที่หักคาต้นไม้ในป่า) หรือไม้จำปา ไม้คูณ มงคล ซึ่งเป็นของทนสิทธิ์มีฤทธิ์ในตัว

• ตบะบารมีน่าเกรงขาม: หลวงพ่อจ้อยท่านปลุกเสกสิงห์ด้วย "เตโชกสิณ" (กสิณไฟ) เพื่อประจุพลังอำนาจ ใครที่ทำงานเป็นหัวหน้าคน ต้องคุมลูกน้อง มีศัตรูในที่ทำงาน หรือต้องเจรจาธุรกิจสำคัญ หากพกสิงห์แกะของหลวงพ่อจ้อยติดตัว จะทำให้ผู้อื่นเกิดความเกรงใจ วาจามีน้ำหนัก และชนะคดีความหรืออุปสรรคทั้งปวง
• เมตตามหานิยมในความดุ: แม้จะเป็นเครื่องรางมหาอำนาจ แต่สิงห์ของท่านกลับแปลกตรงที่มีกระแส "เมตตาใหญ่" แฝงอยู่ด้วย ทำให้ผู้พกพานอกจากจะเป็นที่เกรงขามแล้ว ยังเป็นที่รักและเอ็นดูของผู้ใหญ่ เหมาะสำหรับสายมูที่ต้องการความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน

🪵 3. ตะกรุดโทนและผ้ายันต์: ลองของ ยิงไม่ออก ฟันไม่เข้า

ในยุคที่บ้านวังเดื่อยังเต็มไปด้วยกลุ่มมือปืนและนักเลงครองเมือง "ตะกรุดโทน" ของหลวงพ่อจ้อยคือเครื่องรางชิ้นสำคัญที่เปลี่ยนชีวิตคนมานักต่อนัก ท่านจะจารอักขระเลขยันต์ด้วยมือทีละแผ่น และปลุกเสกเดี่ยวในกุฏิไม้กลางป่าจนมั่นใจว่า "ดีจริง" จึงจะมอบให้

• ปาฏิหาริย์กระสุนด้าน: มีเรื่องเล่าระดับตำนานของชาวลาดยาวว่า นักเลงโตคนหนึ่งถูกคู่อริแอบซุ่มยิงด้วยปืนลูกซองในระยะเผาขน เสียงปืนดัง “แชะ! แชะ!” กระสุนด้าน ยิงอย่างไรก็ไม่ออก คู่อริตกใจกลัวจนต้องทิ้งปืนวิ่งหนีไป เมื่อตรวจดูในตัวนักเลงคนนั้น พบเพียง "ตะกรุดโทนเนื้อตะกั่ว" ของหลวงพ่อจ้อยเพียงดอกเดียวเท่านั้น
• ผ้ายันต์กันภัย: ผ้ายันต์ของท่านก็เลื่องลือไม่แพ้กัน ชาวบ้านมักนำไปติดไว้ที่หัวนอน หรือเสาเอกของบ้าน เพื่อป้องกันไฟไหม้ โจรผู้ร้าย และภัยพิบัติทางธรรมชาติ ยุคนั้นใครมีตะกรุดหรือผ้ายันต์ของหลวงพ่อจ้อย ถือว่ามี "เกราะเพชร" คุ้มกาย ไปไหนมาไหนไม่ต้องกลัวตายโหง

“ของที่ฉันทำ ฉันตั้งใจทำให้เอาไว้ป้องกันตัว ไม่ใช่เอาไปลองดี หรือเอาไปทำร้ายใคร ถ้าถือศีล ๕ ได้ ของจะยิ่งขลัง” นี่คือโอวาทที่หลวงพ่อจ้อยมักจะย้ำเตือนศิษยานุศิษย์เสมอ

เพราะเหตุนี้ เครื่องรางของหลวงพ่อจ้อยจึงไม่ใช่เพียงแค่วัตถุโบราณ แต่เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เปี่ยมด้วยอานุภาพอัศจรรย์ เป็นที่ต้องการของสายมูทุกยุคทุกสมัย... และในบทต่อไป เราจะมาเปิดเผย "พระคาถาศักดิ์สิทธิ์" ที่หลวงพ่อใช้ภาวนา ซึ่งผู้อ่านสามารถนำไปใช้ปลุกเสกตัวเองเพื่อเพิ่มความปังในชีวิตประจำวันได้ครับ!

เนื้อหาบทที่ 2 จัดเต็มเรื่องความขลังและปาฏิหาริย์ของเครื่องรางยอดนิยมเรียบร้อยครับอาจารย์ทองใบ หากอาจารย์พึงพอใจและอยากลุยต่อใน บทที่ 3: พระคาถาศักดิ์สิทธิ์ พลิกชะตาชีวิต (แนะสูตรคาถาและเคล็ดลับภาวนาให้สัมฤทธิ์ผลสำหรับสายมู) สามารถส่งสัญญาณให้ผมรังสรรค์ต่อได้ทันทีเลยครับ!

บทที่ 3: พระคาถาศักดิ์สิทธิ์ พลิกชะตาชีวิต

มีคนจำนวนไม่น้อยที่เสาะแสวงหาเครื่องรางราคาแพงของหลวงพ่อจ้อยเพื่อหวังพึ่งพุทธคุณ แต่รู้หรือไม่ว่า… สิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์และมีอานุภาพไม่แพ้กัน และเป็นสิ่งที่หลวงพ่อจ้อยมอบให้ทุกคนอย่างเท่าเทียมกันก็คือ "พระคาถา"

หลวงพ่อจ้อยมักกล่าวกับศิษย์เสมอว่า วัตถุมงคลเป็นเพียงสื่อนำใจ แต่สิ่งที่จะคุ้มครองตัวเราได้ดีที่สุดและอยู่ติดตัวเราตลอดไปคือ "คุณพระและคาถาภาวนา" ในบทนี้ เราได้รวบรวมพระคาถาศักดิ์สิทธิ์สายตรงของหลวงพ่อจ้อย วัดวังเดื่อ พร้อมเคล็ดลับการสวดภาวนาที่สายมูห้ามพลาด เพราะหากทำตามนี้ จะช่วยพลิกชะตาชีวิต จากร้ายกลายเป็นดี จากตกต่ำสู่ความเจริญรุ่งเรืองได้อย่างน่าอัศจรรย์

🛐 1. พระคาถาบูชาหลวงพ่อจ้อย (ตั้งนะโม 3 จบ)

สำหรับผู้นำเครื่องรางของท่านมาพกติดตัว หรือผู้ที่ต้องการระลึกถึงบารมีของท่านเพื่อขอพร ให้ใช้คาถาบทนี้ในการเชื่อมจิตและอาราธนาบารมีของท่านมาคุ้มครอง

“อิติสุคะโต จนฺทสุวณฺโณ จ้อย นามะเต อาจาริโย เม ภันเต โหหิ” (สวด 3, 5, หรือ 9 จบ)

• อานุภาพ: เป็นการนอบน้อมต่อองค์หลวงพ่อจ้อยและแก้ว 3 ประการ ช่วยเสริมบารมี คุ้มครองป้องกันภัย ปัดเป่าอุปสรรคชีวิต และทำให้การขอพรในเรื่องต่างๆ ประสบความสำเร็จได้ง่ายขึ้น

🛡️ 2. พระคาถามหาอุด แคล้วคลาด (คาถาหัวใจเสือซ่อนเล็บ)

คาถาบทนี้เป็นบทที่หลวงพ่อจ้อยใช้ภาวนาในการเดินจงกรมและปลุกเสกตะกรุดโทน รวมถึงมีดหมอ มีพุทธคุณเด่นในทางกำบังตน ศัตรูเห็นพ่ายแพ้ภัย และแคล้วคลาดจากอุบัติเหตุเภทภัยทั้งปวง

“อิติมูลัง ตัสสะ ยะถา พุทธัง มะอะอุ นะอุด โมอัด พุทปัด ธาปิด ยะละลายหายสูญ”

• วิธีใช้: ให้สวดภาวนาก่อนออกจากบ้าน หรือยามที่ต้องเดินทางไปในที่เสี่ยงอันตราย หากต้องเผชิญหน้ากับคนพาล หรือรู้สึกถึงสิ่งไม่ดีรอบตัว ให้กลืนน้ำลายลงคอ 1 ครั้ง พร้อมภาวนาคำว่า "นะอุด โมอัด" จะเป็นกำแพงแก้วคุ้มภัยอย่างดี

💰 3. พระคาถาเมตตามหานิยม พลิกโชคลาภ

แม้หลวงพ่อจ้อยจะเด่นเรื่องมหาอุด แต่ปฏิปทาของท่านเปี่ยมด้วยความเมตตา คาถาบทนี้ศิษย์สายพ่อค้าแม่ขายนิยมกันมาก เพราะช่วยให้ซื้อง่ายขายคล่อง มีโชคมีลาภไม่ขาดสาย

“นะเมตตา โมกรุณา พุทปรานี ธายินดี ยะเอ็นดู นะมามีมา มะหาลาภา อิติวะจะนัง เอหิปุพพัง มะหาลาภัง ภะวันตุ เม”

• วิธีใช้: สวดภาวนาตอนเช้า 3 จบ ก่อนเปิดร้านค้าขาย หรือก่อนไปเจรจางานสำคัญ โดยให้ตั้งจิตให้นิ่ง ระลึกถึงรอยยิ้มอันเมตตาของหลวงพ่อจ้อย แล้วใช้นิ้วชี้แตะน้ำมนต์หรือแป้งผัดหน้าทาที่หน้าผาก จะช่วยเพิ่มเสน่ห์และเมตตาบารมีอย่างยิ่ง

💡 เคล็ดลับระเบิดพลังคาถาให้สัมฤทธิ์ผล (สำหรับสายมู)

การสวดคาถาให้ได้ผลสูงสุดตามตำรับของหลวงพ่อจ้อย ไม่ใช่เพียงแค่การท่องจำส่งๆ แต่มี "หัวใจสำคัญ 3 ประการ" ที่หลวงพ่อแฝงไว้ในรอยจงกรมรอบกุฏิไม้ของท่าน:

1.    จิตต้องนิ่งเป็น "วงกลมเหมือนลานจงกรม" ก่อนสวดคาถา ให้หลับตาและนึกถึงภาพลานจงกรมวงกลมอันโล่งเตียนที่ไม่มีใบไม้หญ้าขึ้นรอบกุฏิหลวงพ่อ ทำจิตให้สะอาด ตัดความวุ่นวายออกไปให้หมด เมื่อจิตนิ่งเป็นสมาธิ พลังของคาถาจะรุนแรงและแสดงผลทันที

2.    ห้ามขาดศีล 5 หลวงพ่อจ้อยมักย้ำว่า คาถาจะขลังคนสวดต้องมีสัจจะและมีศีล อย่างน้อยที่สุดวันไหนจะเดินทางไปไหน หรือจะไปทำมาค้าขาย วันนั้นต้องรักษาศีล 5 ให้บริสุทธิ์ ของดีจึงจะคุ้มครอง

3.    ความกตัญญูรู้คุณ เมื่อสวดคาถาเสร็จสิ้นทุกครั้ง แนะนำให้กรวดน้ำหรือตั้งจิตอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้แก่บูรพาจารย์ และหลวงพ่อจ้อย วัดวังเดื่อ เสมอ การทำเช่นนี้เป็นการต่อสายบุญ ทำให้บารมีของหลวงพ่อคอยโอบอุ้มชะตาชีวิตเราไม่ตกต่ำ

บทที่ 4: ประสบการณ์ศรัทธา เรื่องเล่าปาฏิหาริย์เหนือธรรมชาติ

จากรอยเท้าบนลานจงกรมวงกลมอันโล่งเตียน สู่ความเลื่อมใสที่แผ่ขยายไปทั่วประเทศ เรื่องราวปาฏิหาริย์ของหลวงพ่อจ้อย วัดวังเดื่อ ไม่ใช่สิ่งเลื่อนลอยที่แต่งเติมขึ้นมา แต่เป็นเรื่องจริงที่ได้รับการยืนยันจากประสบการณ์ตรงของศิษยานุศิษย์มากมายตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวของการรอดตายอย่างเหลือเชื่อ หรือความอัศจรรย์แห่งจิตที่เหนือปุถุชนทั่วไป

🚗 ปาฏิหาริย์เหนือกาลเวลา: พลิกคว่ำแต่ไร้รอยขีดข่วน

หนึ่งในเรื่องเล่าที่ชาวอำเภอลาดยาวและนครสวรรค์โจษขานกันมากที่สุด คือเรื่องของรถบรรทุกสิบล้อขนข้าวเปลือกคันหนึ่ง ซึ่งคนขับเป็นศิษย์ที่นับถือและห้อย "เหรียญรุ่นแรก" ของหลวงพ่อจ้อยติดตัวอยู่เสมอ

ในวันเกิดเหตุ รถสิบล้อคันดังกล่าวเกิดระบบเบรกขัดข้องขณะขับลงเนินด้วยความเร็วสูง ทำให้รถเสียหลักพลิกคว่ำหลายตลบจนสภาพรถพังยับเยินชิ้นส่วนกระจายเกลื่อนถนน ชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์ต่างคิดว่าคนขับคงไม่รอดชีวิตอย่างแน่นอน ทว่าเมื่อกู้ภัยเข้าไปช่วยงัดร่างออกมา สิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงคือ คนขับรถสิบล้อกลับคลานออกมาจากซากรถได้เอง โดยไม่มีบาดแผลหรือรอยเลือดเลยแม้แต่หยดเดียว มีเพียงรอยฟกช้ำเล็กน้อยเท่านั้น ในคอของเขามีเพียงเหรียญของหลวงพ่อจ้อยที่เปล่งประกายสู้แดดอยู่ เป็นประจักษ์พยานถึงพุทธคุณ "แคล้วคลาด มหาอุด" อย่างแท้จริง

🐅 อัศจรรย์แห่งจิต: สยบความดุร้ายด้วยเมตตาบารมี

นอกจากเรื่องของเครื่องรางแล้ว บารมีทางจิตของหลวงพ่อจ้อยยังเป็นที่เล่าลือ ยุคที่วัดวังเดื่อยังเป็นป่าไม้ร่มรื่น มักจะมีสัตว์ป่าและสัตว์อสรพิษเข้ามาอาศัยอยู่ชุกชุม มีศิษย์ใกล้ชิดเคยเล่าว่า วันหนึ่งมีงูจงอางยักษ์ตัวยาวเกือบ ๔ เมตร เลื้อยเข้ามาหลบอยู่ใต้แคร่ไม้หน้ากุฏิของท่าน ยามที่พระลูกวัดและชาวบ้านมาเห็นต่างพากันตกใจและเตรียมจะหาไม้มาตีเพราะกลัวอันตราย

แต่หลวงพ่อจ้อยท่านได้เดินออกมาจากกุฏิอย่างสงบ ท่านบอกให้ทุกคนถอยออกไป จากนั้นท่านได้นั่งลงคุกเข่าบนลานดิน และเพ่งสายตาอันเปี่ยมด้วยความเมตตาไปยังงูจงอางยักษ์ตัวนั้น ทันใดนั้น งูที่กำลังแผ่แม่เบี้ยขู่ฟู่ก็ค่อยๆ ลดหัวลงต่ำ หมอบนิ่งอยู่กับพื้นดินคล้ายรับรู้ในกระแสแห่งธรรม หลวงพ่อจ้อยท่านพูดด้วยเสียงราบเรียบว่า "ไปเสียเถอะ ไปอยู่ในที่ของเจ้า อย่ามาเบียดเบียนกันเลย" หลังจากสิ้นคำพูดของท่าน งูตัวนั้นก็ค่อยๆ เลื้อยถอยหลังและหายเข้าป่าละเมาะไปโดยไม่ทำร้ายใครเลย

🪔 บารมีสังขารไม่เน่าเปื่อย: ที่พึ่งสุดท้ายของสายศรัทธา

ปาฏิหาริย์ครั้งสุดท้ายที่หลวงพ่อจ้อยได้ละทิ้งไว้ให้แก่โลกมนุษย์ คือการละสังขารของท่านเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๕๐ แม้กายหยาบจะดับสูญและสิ้นลมหายใจไปแล้ว แต่สรีระสังขารของหลวงพ่อจ้อยกลับ "ไม่เน่าเปื่อย" ไม่เน่าเปื่อยผุพังไปตามธรรมชาติ เส้นผมและเล็บยังคงอยู่ สภาพร่างกายเพียงแต่แห้งไปเท่านั้น

เหตุการณ์นี้ในทางสายมูและสายปฏิบัติธรรมเชื่อกันว่าเป็นเพราะ "อำนาจแห่งวาโยกสิณและเตโชกสิณ" รวมถึงจิตที่บริสุทธิ์หลุดพ้นจากกิเลส ทำให้ธาตุ๔ ในกายได้รับการดุลยภาพจนเหนือกฎธรรมชาติ ปัจจุบันสรีระของท่านได้รับการบรรจุไว้ในโลงแก้ว ณ วัดศรีอุทุมพร (วัดวังเดื่อ) เพื่อให้ผู้คนจากทั่วสารทิศเดินทางมากราบไหว้ขอพร ซึ่งใบบารมีของท่านยังคงแผ่คุ้มครอง และประทานโชคลาภความเจริญรุ่งเรืองให้แก่ผู้ที่ศรัทธาอย่างไม่เสื่อมคลาย

บทสรุปจากผู้เขียน: คุณค่าแห่งศรัทธาที่แท้จริง

จากวันวานในอดีตที่ข้าพเจ้า พลเรือตรี รองศาสตราจารย์ทองใบ ธีรานันทางกูร ได้เคยสัมผัสภาพลานจงกรมอันโล่งเตียนรอบกุฏิไม้ของหลวงพ่อจ้อยในวัยเยาว์ มาจนถึงวันที่ท่านละสังขารสู่แดนทิพย์ สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าได้ประจักษ์แจ้งคือ "ความขลังที่แท้จริงเกิดจากจิตที่บริสุทธิ์"

เครื่องรางของขลัง คาถาอาคม และเรื่องเล่าปาฏิหาริย์ทั้งหมดที่ปรากฏใน E-book เล่มนี้ ไม่ได้มีไว้เพื่อให้เราเกิดความงมงาย แต่มีไว้เพื่อเป็น "ที่พึ่งทางใจ" ในยามที่ชีวิตต้องเผชิญกับมรสุมและอุปสรรค ขอเพียงผู้อ่านทุกท่าน ตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรม นอบน้อมต่อคุณพระรัตนตรัย และระลึกถึงบารมีของหลวงพ่อจ้อย วัดวังเดื่อ ด้วยความจริงใจ พุทธคุณและปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่ย่อมจะเกิดขึ้นและพลิกชะตาชีวิตของท่านให้ประสบความสำเร็จ ร่มเย็นเป็นสุขตลอดไป

✍️ บทสรุปจากผู้เขียน (โดย พลเรือตรี รองศาสตราจารย์ทองใบ ธีรานันทางกูร)

จากภาพความทรงจำอันงดงามในวัยเยาว์ ยามที่ข้าพเจ้ายังเป็นสามเณรน้อย นั่งมองลานดินวงกลมอันโล่งเตียนไร้ใบไม้ใบหญ้ารอบกุฏิไม้ของหลวงพ่อจ้อย มาจนถึงวันนี้ที่ข้าพเจ้าเติบโตผ่านโลกมาจนอายุ ๗๘ ปี สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้ากล้าการันตีและบอกต่อแก่ผู้อ่านทุกท่านก็คือ "บารมีของหลวงพ่อจ้อยนั้นศักดิ์สิทธิ์และคุ้มครองเราได้จริง"

เรื่องราวอภินิหาร เครื่องรางของขลัง และพระคาถาทั้งหมดที่ปรากฏอยู่ใน E-book เล่มนี้ ข้าพเจ้าไม่ได้นำเสนอเพื่อให้เกิดความงมงาย แต่ต้องการให้สิ่งเหล่านี้เป็น "ที่พึ่งทางใจ" และเป็นกุศโลบายในการทำความดี ขอเพียงผู้อ่านทุกท่านตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรม นอบน้อมต่อคุณพระรัตนตรัย และระลึกถึงคุณความดีของหลวงพ่อจ้อย วัดวังเดื่อ ด้วยความสัตย์จริง พุทธคุณและปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่ย่อมจะเกิดขึ้น คอยโอบอุ้มชะตาชีวิตของท่านให้แคล้วคลาดปลอดภัย และประสบความสำเร็จร่ำรวยรุ่งเรืองอย่างแน่นอน

======================

สำหรับท่านที่ประสงค์เยี่ยมชมร้านหนังสือของสำนักพิมพ์ทองใบ คลิกตรงนี้ครับ